Αυτή είναι η νέα εθνική Ιταλίας

Το ιταλικό ποδόσφαιρο δέχτηκε το πιο βαρύ πλήγμα στην σύγχρονη ιστορία του, με τον αποκλεισμό της εθνικής από τη Σουηδία στο μπαράζ των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018.

Η Ιταλία έμεινε εκτός Μουντιάλ για πρώτη φορά μετά από 60 χρόνια, με τη μοναδική φορά που είχε αποτύχει σε προκριματικά να είναι σε αυτό του 1958, τότε που τα τελικά είχαν διεξαχθεί στη Σουηδία (!). Δεν είχε παίξει και στο πρώτο Μουντιάλ, αυτό του 1930, αλλά τότε απλά δεν είχε… δηλώσει συμμετοχή.

Οι «Azzurri» το 2006 είχαν κατακτήσει το Μουντιάλ στη Γερμανία και έφτασαν τις 4 κατακτήσεις, μία λιγότερη από την Βραζιλία, ενώ τις 4 έφτασαν και οι Γερμανοί το 2014. Αυτές είναι οι 3 πιο πετυχημένες χώρες του Παγκοσμίου Κυπέλλου, μόνο που η «Seleção» έχει παίξει σε όλες τις διοργανώσεις, ενώ η «Fußballnationalmannschaft» δεν έχει χάσει τουρνουά πέραν του πρώτου (1930) και φυσικά του 1950 λόγω πολέμου (δεν της επετράπη να πάρει μέρος).

Χειρότερη από την Ελλάδα

Μετά την κατάκτηση του τροπαίου το 2006, η γειτονική μας χώρα είχε χειρότερες επιδόσεις από την Ελλάδα. Το 2010 τερμάτισε τελευταία με 2 βαθμούς στον όμιλο με Παραγουάη, Σλοβακία και Νέα Ζηλανδία, ενώ η Ελλάδα τερμάτισε 3η με 3 βαθμούς (Αργεντινή, Ν.Κορέα, Νιγηρία). Το 2014 και πάλι δεν προκρίθηκε στα νοκ-άουτ, αν και νίκησε στην πρεμιέρα την Αγγλία, καθώς ηττήθηκε εν συνεχεία από Κόστα Ρίκα και Ουρουγουάη. Η Ελλάδα πέρασε στους «16» και αποκλείστηκε από τους Κοσταρικανούς.

Η κατρακύλα λοιπόν είχε ξεκινήσει, καθώς μετά την κατάκτηση της κορυφής είχε δύο αποκλεισμούς στους ομίλους με 5 βαθμούς σε 6 ματς και φαντάζει φυσικό επακόλουθο ο αποκλεισμός στα προκριματικά, όπου στον όμιλο απλά δεν γινόταν να απειλήσει την Ισπανία.

Τέλος εποχής

Λίγες μέρες πριν ο Αντρέα Πίρλο είχε ανακοινώσει το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας (από το 2015 είχε σταματήσει από την εθνική), λες και το ήξερε και ήθελε να προλάβει να πει «αντίο» πριν την καταιγίδα! Το βράδυ της Κυριακής ο Τζανλουίτζι Μπουφόν ολοκλήρωσε την διεθνή του καριέρα με δάκρυα στα μάτια. Λίγο αργότερα, οι Τζόρτζιο Κιελίνι, Αντρέα Μπαρτζάλι και Ντανιέλε Ντε Ρόσι ανακοίνωσαν και αυτοί πως δεν θα ξαναπαίξουν με την εθνική ομάδα.

Ο Τζανπιέρο Βεντούρα φυγαδεύτηκε από το ξενοδοχείο του Μιλάνο. Κανείς δεν θα του συγχωρήσει πως δεν άφησε ποτέ το 3-5-2, πως δεν χρησιμοποίησε στη ρεβάνς με τη Σουηδία τον Λορέντσο Ινσίνιε, κάτι που ακόμη και τον Ντε Ρόσι στον πάγκο έκανε έξαλλο. Δεν τους έκανε την χάρη να παραιτηθεί άμεσα, ενώ οι πληροφορίες αναφέρουν πως τσακώθηκε με πολλούς παίκτες. Όσον αφορά στον αντικαταστάτη του, 4 ονόματα είναι στο προσκήνιο, αυτά των Κάρλο Αντσελότι, Αντόνιο Κόντε, Ρομπέρτο Μαντσίνι και Μασιμιλιάνο Αλέγκρι.

Όταν ο καλύτερος παίκτης σου είναι ο Νταρμιάν, υπάρχει πρόβλημα, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και θυμίζει λίγο τη Μίλαν, η οποία έφτασε σε σημείο στα τελευταία ματς καλύτερος παίκτης της να είναι ο Φάμπιο Μπορίνι, παίζοντας μάλιστα επίσης μπακ-χαφ. Κάτι πρέπει να αλλάξει λοιπόν και φυσικά θα αλλάξουν πολλά.

Ξανά Τζίτζι στο τέρμα

Ο Τζίτζι φεύγει και ο Τζίτζι έρχεται. Ο Τζανλουίτζι Ντοναρούμα θα είναι ο βασικός πορτιέρε της εθνικής Ιταλίας, ενώ σπουδαίος τερματοφύλακας είναι και ο Ματία Περίν της Τζένοα, απλά πέρσι είχε έναν σοβαρό τραυματισμό και βρίσκει σιγά-σιγά τον καλό του εαυτό. Οι Σιμόνε Σκουφέτ (21) και Άλεξ Μερέτ (20) είναι τα ταλέντα που έρχονται από πίσω και ανήκουν αμφότεροι στην Ουντινέζε.

Μπαρτζάλι και Κιελίνι ολοκλήρωσαν την διεθνή τους καριέρα, έτσι ο Λεονάρντο Μπονούτσι στα 30 του χρόνια είναι αυτός που πρέπει να ηγηθεί της άμυνας μαζί με τα νέα παιδιά που έρχονται από πίσω. Σε άμυνα τεσσάρων, παρτενέρ του θα είναι ο συμπαίκτης του στη Μίλαν, Αλέσιο Ρομανιόλι (23), έτσι θα κριθούν πολλά από το πως θα καταφέρουν να οργανώσουν αρχικά την άμυνα της ομάδας του Μιλάνου.

Γενικά, οι «ροσονέρι» θα παίξουν μεγάλο ρόλο, καθώς υπάρχει και ο Ντοναρούμα στο τέρμα, αλλά και ο Αντρέα Κόντι, το ποιοτικότερο δεξί μπακ στη χώρα, μαζί με τον Ντάβιντε Τζαπακόστα της Τσέλσι. Είναι η θέση που δεν υπάρχει προβληματισμός για το μέλλον, αν φυσικά ο Κόντι είναι υγιής, καθώς στην αρχή της σεζόν υπέστη ρήξη χιαστού.

Αριστερό μπακ θα συνεχίσει να είναι ο Νταρμιάν της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ενώ εξαιρετικός είναι ο Λεονάρντο Σπινατσόλα (24) που παίζει στην Αταλάντα ως δανεικός από τη Γιουβέντους.

Επιστρέφοντας στο κέντρο της άμυνας, την εμπειρία, εκτός του Μπονούτσι, μπορεί να την δώσει και ο Ντάβιντε Αστόρι της Φιορεντίνα (30), ενώ εκτός του Ρομανιόλι, τα άλλα ταλέντα είναι οι Ντανιέλε Ρουγκάνι και Ματία Καλντάρα, αμφότεροι είναι 23 ετών και ανήκουν στη Γιουβέντους, μόνο που ο δεύτερος παίζει στην Αταλάντα ως δανεικός.

Υπάρχει ταλέντο στο κέντρο

Ο Ντανιέλε Ντε Ρόσι αποτελεί παρελθόν και κεντρικά αυτοί στους οποίους λογικά θα στηριχθεί η Ιταλία είναι ο Μάρκο Βεράτι (25) της Παρί Σεν-Ζερμέν, ο Ρομπέρτο Γκαλιαρντίνι (23) της Ίντερ και ο Λορέντσο Πελεγκρίνι (21) της Ρόμα, ο οποίος βέβαια είναι αρκετά άπειρος.

Ο Μάρκο Παρόλο της Λάτσιο θα κλείσει τα 33 του χρόνια τον Ιανουάριο, ενώ ο Ζορζίνιο (25) της Νάπολι είναι ένας παίκτης που μπορεί να δώσει λύσεις, αλλά το γεγονός πως είναι Βραζιλιάνος, ίσως να παίξει τον ρόλο του, ανάλογα με τον προπονητή που θα αναλάβει. Υπάρχει και ο Τζάκομο Μποναβεντούρα (28) της Μίλαν, αλλά θα πρέπει και αυτός να παίζει στην ομάδα του.

Ίσως ο νέος τεχνικός πάρει το ρίσκο να προωθήσει κάποιους παίκτες άπειρους, αλλά με ταλέντο, δηλαδή τους Νικολό Μπαρέλα (20) της Κάλιαρι, Ρολάντο Μαντραγκόρα (20) της Κροτόνε (Γιουβέντους), Μάνουελ Λοκατέλι (19) της Μίλαν, Αλεσάντρο Μούρτζα (20) της Λάτσιο και Φάμπιο Ντεπαόλι (20) της Κιέβο.

Επιτελικά χαφ η Ιταλία δεν έχει, μόνο ο Σεμπάστιαν Τζοβίνκο μπορεί να θεωρηθεί 10άρι, αλλά έχει να παίξει στην εθνική από το 2011, ενώ από το 2015 είναι στο Τορόντο. Αν ένας μπορούσε να παίξει αυτόν τον ρόλο από τους υπόλοιπους, αυτός είναι ο Φεντερίκο Μπερναρντέσκι (23), αλλά κυρίως παίζει στα άκρα, ενώ θα πρέπει πρώτα να γίνει βασικός στη Γιουβέντους.

Η λογική κινεί την Ιταλία στο 4-5-1, με 3 κεντρικούς μέσους, εξτρέμς και έναν στην κορυφή ή 4-4-2, με παίκτες στα άκρα (δύσκολο για ρόμβο).

Και στις δύο περιπτώσεις ο Αντόνιο Καντρέβα μπορεί να παίξει δεξιά, καλύτερο από το να παίζει δεξί μπακ-χαφ, καθώς είναι και 30 ετών πλέον ο παίκτης της Ίντερ. Καλό θα είναι και ο Αλεσάντρο Φλορέντσι να μην παίζει κεντρικά, αλλά στο άκρο, ενώ αν πρόκειται για σύστημα με εξτρέμς, τότε η πρώτη επιλογή είναι ο Λορέντσο Ινσίνιε της Νάπολι.

Μπορεί να παίξει και αριστερά στην 4άδα του κέντρου βέβαια, όπως και ο Φλορέντσι και ο Μπερναρντέσκι, (πάντα για άκρα).

Ο Μπελότι και οι άλλοι

Όσον αφορά στην επίθεση, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Πρώτη επιλογή είναι ο Αντρέα Μπελότι, ο οποίος στα ματς με τη Σουηδία προερχόταν από τραυματισμό, ενώ στο 4-4-2 θα έχει παρτενέρ τον Τσίρο Ιμόμπιλε (27) της Λάτσιο ή τον Σιμόνε Τζάτζα (26) της Βαλένθια, ο οποίος ήταν φορμαρισμένος, αλλά τραυματίστηκε στην προπόνηση, μία μέρα πριν το πρώτο ματς στη Σόλνα.

Πάντως και ο Ινσίνιε μπορεί να παίξει στο δίδυμο της επίθεσης, ενώ ο Έντερ (31) δύσκολα θα συνεχίσει να καλείται, αντιθέτως ο Μανόλο Γκαμπιαντίνι (25) θα υπολογίζεται ως λύση από τον πάγκο.

Δεν φαντάζουν παίκτες που μπορούν να προσφέρουν στην εθνική οι Ινγκλέζε, Σανσόνε, Πετάνια, Λαπαντούλα και Παβολέτι, παρά μόνο ως λύσεις από τον πάγκο, κυρίως όταν υπάρχουν τραυματισμοί.

Επιθετικά, το μεγάλο ταλέντο στη θέση του στράικερ είναι ο Πάτρικ Κουτρόνε (20) της Μίλαν, ενώ ο Ρικάρντο Ορσολίνι (20) της Αταλάντα (Γιουβέντους) είναι κυρίως εξτρέμ, όπως και ο Φεντερίκο Κιέζα (20) της Φιορεντίνα.

AP Photo/Paul White

AP Photo/Claude Paris

AP Photo/Antonio Calanni

AP Photo/Peter Dejong, File

Από: Sport24

Related Post